Mostrar mensagens com a etiqueta receitas. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta receitas. Mostrar todas as mensagens

terça-feira, 1 de janeiro de 2008

Ceia de Ano Novo 2008

Para que as lembranças das diferentes Noites-Velhas da minha vida nom desapareçam confundidas entre si na noite dos tempos, passo a descrever em que consistiu a ceia de ontem e como transcorreu. Dias antes reservamos umha centola e um boi na peixaria. Ontem eu saía do trabalho às 16h e despois de comprar umhas revistas fum buscar o marisco e uns langostinos cozidos. Despois, em casa, puxem-no a cozer e puxem-me a fazer também uns pementos recheios de bacalhau, cebola, gambas, jamom serrano e bechamel, regados com nata e vinho branco.

De entrantes, tomamos um pouco de pam torrado com patés de pato à trufa negra, com um pouquinho de marmelada de mandarina, e os langostinos. De primeiro forom os pementos, que tenho que dizer que para ser a primeira vez que os fazia e para ser a primeira vez que fazia umha bechamel (e sem receita!) nom estavam nada mal. Se fosse a penésima vez também estavam mui bons :) De segundo, a senhora centola e o senhor boi. Digam o que digam, na verdade, eu quase prefiro o boi que a centola, será que som pouco fino. A mim tocou-me a centola e a Xovenca (nome fictício) tocou-lhe o boi. Saírom cheínhas! No meu respectivo crustáceo, eu fixem o caldinho de rigor com toda a carne e um pouco de vinho, que Xovenca nom quixo provar.

O vinho, por certo, também nada ruim, foi um Pazo de Barrantes, que também era a primeira vez que provava. Xovenca, no seu boi, foi escolhendo (com muitas penas e muita ajuda da minha parte) e foi juntando a carne e os corais, mas nom fixo caldinho. De sobremesa, turrom, turrom e turrom, cava e as uvas! E as mensagens nom paravam de chegar... todos os anos a mesma história :)

Este ano vai-me traer sorte...

sábado, 10 de fevereiro de 2007

Cuscus de polo com passas e amêndoas (6 pessoas)

1 cunca de cuscus (كُسكوس) d
6 coxas de polo, sem pele e sem osso, cortadas em cachos finos
1/8 colherinha de pementa de cayena
1/4 colherinha de cravo moído
1/4 colherinha de canela moída
1/4 colherinha de cardamomo moído (sem a casca)
1/2 colherinha de cominho moído
1 colherinha de cúrcuma
1/4 cunca de passas
1 colher sopeira de azeite
1 cebola, cortada fina
4 dentes de alho, cortados finos
1/4 colherinha de sal
2 cuncas de caldo de polo sem sal
2 colheres de amêndoas esfianhadas

Pôr o polo num bol e cobrir com a pementa, o cravo, a canela, o cardamomo, o cominho e a cúrcuma. Remexer bem para que todo o polo fique coberto com as espécias. Deixar macerar polo menos durante 30 minutos.

Para preparar o cuscus, combiná-lo com as passas num bol e botar umha cunca de água a ferver. Cobrir o bol e deixar inchar durante 5 minutos. Alternativamente,seguir as instruçons da caixa do cuscus, se as tiver.

Quentar o azeite numha panela larga ou num uok a lume morno. Acrescentar a cebola e o alho e refogar, remexendo, até que a cebola estiver translúcida (sobre 3 minutos). Polvilhar o sal sobre o polo e colocar as coxas na panela. Refogar remexedo com freqüência até que o polo estiver firme (sobre 5 minutos). Botar o caldo sobre o polo e fazer ferver. Escorrer inmediatamente, deixando o sólido e o caldo separados.

Remexer o cuscus com um garfo e colocar numha prateleira para servir em forma de coroa. Colocar o polo no buraco do meio e verter o caldo por encima de todo. Coroar o prato com as amêndoas.

sexta-feira, 20 de maio de 2005

Receita das luras con sabor a queixo azul

Se as luras foren frescas, lavar e tirarlles as tripas e ese óso interno cartilaxinoso. Tamén é práctico comprar conxeladas unhas xibias ou chocos, que xa non hai que lavar, pero se cadra non traen tinta.

Refogar unha cebola con allo e botar as luras cortadiñas. Fica ben botando un pouco de viño. Cando van ficando brandiños, botar o triplo de auga que o arroz que se quere facer, e cando rompe a ferver botar o arroz, e un pouco de tinta se se quere.

Cando non resta auga, tirar do lume. Agora vén o paso máis importante, para dar o sabor: meter o arroz coas luras nun taper e deixar tapado uns dous ou tres días fóra do frigorífico. Ao cabo dese tempo, con sorte, algo a queixo azul deberá saber.

En principio, non comer, por precaución.